كنند . دبيس وقتى ديد از آن جماعت ، يعنى از فرنگيان بهره‌اى نمى - تواند برد ، از آنان كناره گرفت و به ملك طغرل سلجوقى ، فرزند سلطان محمد ، پيوست . و نزد او ماند و او را به تصرف عراق تشويق كرد . ما ، ان شاء اللّه تعالى ، ضمن شرح وقايع سال 519 هجرى قمرى ، اين موضوع را بيان خواهيم كرد . دست يافتن فرنگيان بر قلعهء اثارب درين سال ، در ماه صفر ، فرنگيان قلعهء اثارب را كه از توابع حلب بود ، تصرف كردند . سبب آن هم اين بود كه آنان پى در پى به حلب و اعمال آن حمله مىبردند و به غارتگرى مىپرداختند و ويران مىكردند و آتش ميزدند . در آن زمان ، بدر الدوله سليمان بن عبد الجبار بن ارتق در حلب حكومت ميكرد و قوت و قدرتى نداشت كه با فرنگيان پيكار كند لذا بدين ترتيب با آنان قرار متاركه جنگ گذارد كه قلعهء اثارب را تسليم آنان كند و آنان ديگر متعرض شهرهايى كه در اختيار اوست نشوند . فرنگيان اين پيشنهاد را پذيرفتند . بدين جهة قلعهء اثارب تسليم ايشان گرديد . دورهء متاركهء جنگ به پايان رسيد . امور مردمى هم كه در توابع حلب زندگى مىكردند سر و سامان يافت . خواربار و ساير ذخائر آنان نيز تأمين شد . معذلك قلعهء اثارب همچنان در دست فرنگيان باقى بود تا وقتى كه اتابك زنگى بن آقسنقر آن را تصرف كرد . ما ، ان شاء اللّه تعالى بعد جريان اين واقعه شرح خواهيم داد .